Ölüler fısıldamaz

عن الرواية

ÖNSÖZ Bazı şeyler, kalpleri durduğunda ölmez. Bazıları evlerde kalır. Yıllardır kapalı duran odalarda, kimsenin hatırlamadığı fotoğraflarda ve olması gerekenden fazlasını gösteren aynalarda… İnsanlar ölülerin geri dönmeyeceğini söyler. Anıların kimseye zarar veremeyeceğini söyler. Ama yanılıyorlardı. Üç yıl önce, kasabanın sonunda bulunan eski bir evden bir kız kayboldu. Adı Leyra'ydı. Cesedi bulunamadı. Hiçbir iz bırakmadı. Geride yalnızca beş fotoğraf, eski bir anahtar ve tek bir cümleyle biten bir ses kaydı kaldı: “Kapıyı açmayın.” Sonra her şey unutuldu. Neredeyse herkes o geceyi hatırlamayı bıraktı. Herkes… Serra hariç. Serra, önemli bir şeyi unuttuğundan emindi. O gece yaşanan bir şeyi. Zihninin derinliklerine gömmeye çalıştığı bir şeyi. Üç yıl sonra eski eve geri döndüğünde, bittiğini sandığı her şey yeniden ortaya çıkmaya başladı. Bilinmeyen bir numaradan gelen mesajlar. Boş bir odadan yükselen çocuk sesi. Hatırlamadığı fotoğraflar. Ve aynada kendisine tıpatıp benzeyen bir kız. Ama Serra'yı en çok korkutan şey Leyra'nın ortaya çıkması değildi. Asıl korkutucu olan tek bir soruydu: Leyra öldüyse… üç yıl önce eve dönen kız kimdi? O gece kapı yeniden açıldı. Ve kapının ardındaki gerçek… fısıldamaya başladı. Ama ölüler… fısıldamaz.